رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای اسلامی کلانشهر اراک با اشاره به تشدید چالشهای زیستمحیطی در دو محور آلودگی هوا و کمبود منابع آب، وضعیت باغات و قنوات سنجان، کرهرود و قنات ناصری را «مرگ تدریجی» توصیف کرد و رشد باغویلاها، برداشتهای غیرمجاز از سفرههای آب زیرزمینی و زمزمههای تغییر کاربری باغات خشکشده به مسکونی را تهدیدی جدی برای آینده فضای سبز شهر دانست.
به گزارش اداره ارتباطات و روابط عمومی شورای اسلامی کلانشهر اراک،پیمان عین القضاتی در حاشیه جلسه تجمیعی کمیسیون های نظارت و خدمات شهری که به بازدید از مجموعه فرهنگی تخت سادات و پروژه های عمرانی دره گردو اختصاص داشت اظهار کرد: چالشهای زیستمحیطی شهر اراک طی سالهای اخیر بهویژه در دو محور اصلی آلودگی هوا و کمبود منابع آب شدت یافته و به دغدغهای جدی برای مدیریت شهری و شهروندان تبدیل شده است.
وی افزود:در چنین شرایطی، توسعه و صیانت از فضای سبز، باغات و قنوات نهتنها یک ضرورت زیستمحیطی، بلکه بخشی از راهبرد تابآوری شهری محسوب میشود. با این حال، بهدلیل تغییرات اقلیمی، کاهش بارندگی و نیز سوءمدیریتهای گذشته، باغات و قنوات محلات سنجان، کرهرود و قنات ناصری با مرگ تدریجی مواجه شدهاند؛ موضوعی که پیامدهای آن در افزایش آلودگی هوا، تشدید جزیره حرارتی و کاهش کیفیت زیست شهری کاملاً قابل مشاهده است.
رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای اسلامی کلانشهر اراک گفت:در کنار این روند نگرانکننده، رشد باغویلاها در بالادست منطقه سده و برداشتهای غیرمجاز از سفرههای آب زیرزمینی، تهدیدی جدی برای آینده منابع آب و فضای سبز اراک ایجاد کرده است، ادامه این وضعیت میتواند به نابودی بخش عمدهای از باغات باقیمانده—که اکنون تنها حدود ۷۸۰ هکتار از آنها باقی است—منجر شود.
عین القضاتی تصریح کرد:همچنین زمزمههای تغییر کاربری باغات خشکشده به مسکونی خطری مضاعف است؛ زیرا ارزش افزوده ناشی از تغییر کاربری، سایر باغداران را به رهاسازی باغات و بهرهبرداری سوداگرانه تشویق میکند.
وی افزود: نبود یک گروه مردمنهاد فعال در حوزه حفاظت از باغات و قنوات نیز موجب شده پیگیریها پراکنده، فردی و فاقد اثرگذاری لازم باشد و دستگاههای دولتی نیز پاسخگویی مؤثری نداشته باشند.
رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای اسلامی کلانشهر اراک گفت: در کنار این چالشها، پروژههای فرهنگی و گردشگری نظیر مرکز فرهنگی تخت سید و مجموعه دره گردو میتوانند بهعنوان محرکهای توسعه شهری نقشآفرینی کنند، مشروط بر آنکه همزمان سیاستهای حفاظتی جدی برای باغات و قنوات اجرا شود.
